#8.HELLO, AUTUMN!

Hello, autumn!

Dziś pierwszy dzień kalendarzowej jesieni. Choć poranki są chłodne, za dnia pogoda sprawia, że wciąż ciężko pożegnać się z latem. Słońce nadal świeci, lecz już nie tak mocno, upalnie, na niebie pojawia się coraz więcej szarych chmur. Uwielbiam ten proces – proces zmian. To ciepło, takie pomarańczowe, pachnące herbatą z cytryną, kąpielą z pianą, z grubymi skarpetami i ukochaną książką, którą czytamy w fotelu, otuleni grubym kocem. Podkoszulki i krótkie spodenki ustępują miejsca swetrom, kardiganom, klapki i sandały biorą urlop, w zamian wyjmujemy cieplejsze obuwie: kozaki, botki.

Znika zieleń, błękit i uczucie wszechobecnej beztroski. Pojawia się butelkowa zieleń, marsala, musztarda. To ten czas, kiedy brak nastroju możemy usprawiedliwić chandrą. Bo, przecież jesień.

Choć wielu osobom ten czas kojarzy się raczej negatywnie – zimno, mokro, szaro i buro, ja uważam, że ta pora roku jest niesamowita. W ciepłym, jesiennym słońcu zdjęcia wychodzą potulne, sympatyczne. Góry mienią się pięknymi barwami: złotem, czerwienią, brązem i żółcią. Zakładam ukochane rękawiczki, czapkę i szalik. Mam więcej czasu dla siebie, bo szybciej robi się ciemno. Równocześnie zaczynam maksymalnie wykorzystywać dzień.

Jesień to również czas zadumy, refleksji. Sprzyja wspomnieniom, napawa nas lekkim, melancholijnym nastrojem, niezrozumianą tęsknotą – niemal wszystko mówi nam, że oto przemija czas.

Lato, które minęło, było dla mnie jednym z najbardziej zakręconych i pozytywnych. Być może zabrzmi to nieprawdopodobnie, ale znalazłam pracę w zawodzie. Na początku były to bezpłatne praktyki, później płatny staż a od zeszłego poniedziałku normalnie płatna praca. Spełniam się jako dziennikarz-pisarz-felietonista-jak-zwał-tak-zwał. Może tematycznie nie jest to coś, co mnie  jakoś szczególnie kręci, ale sam fakt, że zarabiam na siebie pisząc, tworząc, napawa mnie szczęściem i sprawia, że po części czuję się spełniona. Do tego zespół, z którym pracuję, jest niesamowity! Jestem szczęśliwa.

Dostałam się na studia. Na filologię angielską. Zrezygnowałam, gdyż prawdopodobieństwo, że je skończę (licencjat) jest raczej niewielkie. Zrekrutowałam się za to na magisterkę. Dziennikarstwo i komunikacja społeczna. Już teraz widzę, jak ten rok przerwy mnie rozleniwił, dlatego będzie trzeba wziąć się w garść.

Przez wypadki losowe z wyjazdu do Chorwacji musieliśmy zrezygnować. Nie chcę się zbytnio rozpisywać, po prostu, jedna z najbliższych mi osób miała w tym czasie bardzo poważną operację. Nie mogłam inaczej. I nie żałuję. Wakacje nie uciekną.

W końcu ruszyłam wraz z przyjaciółką z portalem informacyjnym dotyczącym dzielnicy, w której się obie wychowałyśmy. Poza tym, założyłyśmy również naszą stronę z fotografiami. Mam nadzieję, iż wszystko nareszcie ruszy.

Plany życiowe znowu zmienione, choć teraz tak naprawdę wszystko zależy od bzdurnych instytucji. Ja jedynie mogę się postarać i liczyć na szczęście. Ot, co.

Zbieram kasztany. Obserwuję zmiany. Idę codziennie przez planty w słuchawkach na uszach i się uśmiecham. Jesień. Piękno dociera zewsząd. Zmiany. Ciągłe zmiany. Na lepsze.

Pozdrawiam Was cieplutko. Liczę na to, że tym razem zacznę pojawiać się tu częściej. Jest to jedno z moich jesiennych postanowień. Ale o tym kiedy indziej.

fotografie: weheartit / stylowi / tumblr / pinterest